|
<
zurück | Deutsch
I TILKIJA TAJ O GRUNI
katar o Osman Zambaklî (Izmir)
Isine ma ka sine, isine jek balîkčis. Adava balîkčis gelo ki len ti astarel mačhe. Astarela mačhe, čhuvela len ko küfedes. K'aratilo, bošaltî o küfedes o balîkčis, lindas i bare mačhen, gelo peske. Ka gelo peske o balîkčis, i tilkija avela, gidela i xurde mačhen. Geli pi marate, othe pekela peske i mačhen. Ka pekela i mačhen, avilo o gruni, vakerdas: "So keresa, bare porjakirije? Man da xani na desa mačhe?" - "Na dava tut, re bare šereskereja, mačhe, me gelom, adale mačhen astardom len!" - "So k'avol! Jek tano de man!" vakerdas. I tilkija i grunis dela les jek mačho. Xalas o gruni, ka xalas: "Bare porjakirije! Adže jek tano de man!" - "Na dava tut javer!" - "Sar astardan adale mačhen, bare porjakirije?" o gruni vakerla i tilkijake.
 I tilkija da: "Phanglom mi porjate jekh kuvas, čhudom ki len andre, dartîndom, nikadom mačhe!" - "Ah, bare porjakirije" džikaj, "tuj okuva čhudan, nikadan i mačhen; mej, ka sinom kuvetlis, baro jek vareli ti phandas mi porjate, ti čhuvas ki len, sare i lenakere mačhen ti nikalas len!" vakerdas. Nejse, lela i tilkija jekh baro küpi, phandela les ki gruniskiri pori. Kaj čhude ki len, pherdilo o küpi panisar, dartînela o gruni - na nikjola, o küpi! Zorisar ka dartî, nikištili i pori leskiri! Ačhilo othe ki len andre i pori! I tilkija džala, gidela pi mačhen, našlas peske. O gruni dikhela: i tilkija nane othe. Lela pes, džala pi amalende. Ka dikhena les o amala leskere: "Ah, bi-porjakereja! Ah, bi-porjakereja!" lesar ala nakhena.
Adava düšündinela: "Mej adalenge so ti kerav?" vakerdas. "Adala but mandžar dalgas nakhena! Mej da ek šejtanlîki düšündinava: Mej da lengere porja ti nikalav! - Amalalen!" vakerdas, "Mej jekhe thaneste džanava ambrola! Tì džas, ti gidas, ti xas, saremiz." - "Kaj isi, biporjakereja?" Linde pes, gidisajle, gele jekh ambrolakere rukheste, niklindas o gruni opre, tinandas, pele o ambrola. Von xale len. Ulištilo tele, dikhela: Nane leske ambrola! - "Jo, tumen sare xalen ambrola, mange na muklen!" vakerdas. "Adaja far mej ka phandav tumen ka ko porja ko rukh! Ka tinanav' opral, keti ka-resen, ka-peren tele, keti ka-resen, ka-xan, okula da akan' ačhona mange!" vakerdas. "Lačho" vakerde. Nejse, odova o gruni phandas len pi porjendar, sarilen ka ko porja phandas len - niklindas palpale opre. "Eh, amalalen!" vakerdas, "avena duj tane avdžides tüfekendžar! Ka-den, kamudaren tumen! Našen!!"
Zorisar ka našle sare - o porja lengere ačhile ko rukh! Nejse, vov ulištilo othar, dinas len vukos: "Jala, jalan!" vakerdas lenge. "Avdžis, kova, nanej. Tumen her zaman mandžar dalgas nakhlen, man prasanden man: Bi-porjakoro! Mej da tumenge adava ojuni kerdom. Dikhen: Tumen da akana bi-porjakere ačhilen sar mande!" - Eh, othe ka sinamas, athe avilam!
"Tumen her zaman mandžar dalgas nakhlen ...
Dikhen: Tumen da akana ačhilen sar mande ..."
Photo: Moses F. Heinschink
ROMANO CENTRO Nr. 17, 06/1997
|
|
 |
ROMANO CENTRO
2001
2000
1999
1998
1997
1996
1995
1994
1993
|
|
